Anketa e fundit e Qendrës për Hulumtim dhe Krijim të Politikave (QHKP) tregon se shumica e qytetarëve të Maqedonisë përkrahin njohjen e pavarësisë së Kosovës. Shifra prej 41 për qind e të anketuarve që janë “pro” pavarësisë së Kosovës, (kundrejt 34 për qind që janë kundër), është edhe më inkurajuese për vetë faktin se dëshmon tendencë të mëtutjeshme të rritjes së përkrahjes për pavarësinë e Kosovës. Shumica e qytetarëve në Maqedoni, duke përfshirë edhe ata maqedonas, janë vetëdijesuar për efektin pozitiv që ka për Maqedoninë dhe për Ballkanin pavarësia e Kosovës, por dhe për efektin negativ që ka për Maqedoninë vazhdimi i politikës proserbe. Mirëpo, edhe përkundër disponimit të këtillë të qytetarëve, vullneti i shumicës së qytetarëve të Maqedonisë kundrejt Kosovës ende nuk efektuohet nga autoritetet maqedonase.

Ku qëndron faji për sjelljen e këtillë të autoriteteve maqedonase?

Me shumë të drejtë mund të dyshohet dhe të supozohet se faji qëndron tek presidenti Branko Cërvenkovski. Në të njëjtën masë mund të dyshohet se faji qëndron tek kryeministri Nikolla Gruevski, apo ministri i Punëve të Jashtme Antonio Milloshovski. Mirëpo, supozimi se ata janë fajtorë për mospranimin e pavarësisë së Kosovës, duhet të pranohet me një rezervë. Kjo për shkak të faktit se asnjëri prej tyre nuk doli publikisht të thotë se pavarësia e Kosovës do të pranohet kur të thotë ai, ose kur të thotë subjekti politik që ai e përfaqëson. I vetmi eksponent i politikës maqedonase që i doli zot marrjes së vendimit për njohjen e pavarësisë së Kosovës ishte kryetari i Partisë Demokratike Shqiptare (PDSH) Menduh Thaçi. Shkurt, qartë dhe shqip (ndoshta edhe maqedonisht), Thaçi deklaroi se pavarësia e Kosovës do të njihet kur të thotë PDSH-ja. Për këtë arsye, tre muaj pas shpalljes së pavarësisë së Kosovës, nuk mundet e të mos parashtrohen pyetjet:

Pse PDSH ende nuk po thotë që të pranohet pavarësia e Kosovës?

A kanë PDSH dhe kryetari i sajë ndonjë dilemë rreth pavarësisë së Kosovës?

Mos vallë PDSH-ja dhe kryetari i sajë janë shqiptarët e fundit në Ballkan dhe në botë, të cilët mendojnë se edhe më tej duhet të vazhdojnë bisedimet mes Prishtinës dhe Beogradit për statusin përfundimtarë të Kosovës?

Apo ndoshta e ndajnë mendimin e miqve të paktë të mbetur të Serbisë, të cilët vlerësojnë se Kosova edhe më tej duhet të mbetet pjesë e Serbisë?

Pyetjet të cilat munden t’i parashtrohen PDSH-së dhe kreut të sajë janë të shumta, por përgjigjet në këto pyetje janë të pakta. Ato duhet të jenë precize, sepse nuk durojnë as kalkulime as manipulime të mëtutjeshme.

Isen Saliu